Op 17 april van dit jaar schreef ik al een blog over het wegdoen van mijn fysieke Xbox-games en de redenen daarachter. Een tijdje daarvoor had ik ook een bericht geplaatst over waarom ik stopte met diensten als Xbox Game Pass en PlayStation Plus. In beide blogs gaf ik aan dat ik nog meer games en systemen had weggedaan en dat ik hier later op terug zou komen. Die tijd is nu aangebroken. In deze blog vertel ik jullie waarom ik, naast mijn fysieke Xbox-games, ook andere systemen en spellen heb verkocht.
Dat ik een grote wijziging in mijn gamehobby aan het doorvoeren ben, is inmiddels geen geheim meer. Als je mijn blogs “Genoegvan de keuzestress: Waarom ik de Game Pass- en PS Plus-hype achter me laat” en “De cirkel is rond: Waarom ik definitief stop met fysieke Xbox-games” hebt gelezen, had je waarschijnlijk al een idee waarom ik dit deed. Voor het gemak licht ik dit graag nog een keer in mijn eigen woorden toe. Daarnaast vertel ik wat ik nog meer heb weggedaan, al raad ik je zeker aan om de twee eerder genoemde blogs ook eens te lezen.
In een ver verleden had ik al een groot deel van mijn collectie verkocht, zoals de SEGA- en Atari-consoles. Ik had deze verzameld in de tijd dat ik mijn oude internetshow en entertainmentwebsite nog had. Beide zijn inmiddels niet meer online en ik heb er helaas geen back-up meer van. Ik had destijds ontzettend veel spullen gekocht met het idee dat ik het nodig had voor mijn website en show. Niet alles was in die periode verzameld; er zaten ook consoles tussen die ik daarvoor al had gekocht of gekregen. Ik begon destijds met de verkoop omdat ik ruimtegebrek had en er simpelweg niets meer mee deed. In mijn Xbox-blog vertelde ik al dat ik in die periode ook mijn Xbox had verkocht, maar dat deze via een vriend weer in mijn bezit was gekomen. Inmiddels is die collectie echter ook weer flink uitgedund.
Dan vraag je je misschien af: je hebt zo’n negen jaar geleden al veel verkocht, waarom nu dan weer? Dat is een interessante vraag die ik in deze blog graag wil beantwoorden. Laat ik beginnen met mijn leeftijd. Ik merk nu ik de 40 ben gepasseerd, dat ik minder game dan bijvoorbeeld tien jaar geleden. Mijn werk, mijn gezin en andere interesses nemen meer tijd in beslag dan je soms zou denken. Op de momenten dat ik wel game, zijn dat voornamelijk singleplayer-games op moderne consoles, waarbij ik vaker dezelfde spellen speel.
In mijn huidige setup heb ik niet alles meer aangesloten, en daar zit direct een van de problemen. Niet elke console kun je zonder extra hulpmiddelen aansluiten op een moderne tv, en die hulpmiddelen hebben vaak een flink prijskaartje. Je kunt wel heel goedkope RGB-naar-HDMI-converters op AliExpress kopen, maar als gamer wil je ook een beetje mooi beeld hebben. Dan kom je al snel uit bij converters die gemiddeld €400 tot zelfs €800 kosten, zoals de RetroTINK-4K.
Naast de aansluitingen vragen retro-consoles ook onderhoud. Je zou het misschien niet direct denken, maar toch is dit af en toe nodig. Zo zitten er condensatoren in de consoles die op den duur kunnen gaan lekken. Als je zelf niet handig bent met solderen en schoonmaken, moet je anderen vragen om dit voor je te doen. Nu heb ik de luxe dat ik een goede vriend heb die dit kan, maar ik wil hem ook niet iedere keer lastigvallen. Zelf heb ik twee linkerhanden als het om solderen gaat, al wil ik daar in de toekomst wel vaker mee gaan oefenen.
Hoe dan ook, met de aankoop van de Xbox Series X in 2022 en de PlayStation 5 in 2023, begon ruimtegebrek weer een rol te spelen. In de periode van begin 2024 tot de zomer van 2025 ben ik eens gaan bijhouden hoe vaak ik nog retrogames op originele hardware speelde. Het antwoord zal je misschien verbazen: dat was nul keer. Hierop ben ik gaan kijken welke systemen voor mij echt jeugdsentiment zijn, aan welke consoles ik een speciale herinnering heb en wat ik daadwerkelijk nog ga gebruiken. Met dat alles in het achterhoofd heb ik besloten om weer een deel van mijn collectie te verkopen. Hoewel dit bij de consoles begon, heb ik uiteindelijk ook games weggedaan van systemen die ik wél heb gehouden.
Er waren bijvoorbeeld games die ik voor meerdere consoles had verzameld, maar ook spellen waar inmiddels een remake of remaster van is verschenen. Omdat ik die nieuwe versies eerder zou spelen dan het origineel, besloot ik om games die ik dubbel had, of waar ik een nieuwere versie van bezat, te verkopen. De enige uitzondering hierop zijn The Legend of Zelda-games. Ik had bijvoorbeeld van Resident Evil 4, een van mijn favoriete games, letterlijk elke fysieke Europese versie die er bestond. Echter, als ik dit spel wilde spelen, koos ik altijd voor de HD-versie op de PlayStation 4 of, zoals tegenwoordig, de remake op de PlayStation 5. Hetzelfde verhaal met Pikmin; die speel ik eerder op de Switch dan op de GameCube of Wii. Dat soort games heb ik dus verkocht, omdat ik ze simpelweg niet meer ging spelen.
Ja, ik weet dat de verzameling nu niet meer compleet is, maar het gaat mij echt alleen nog om de game zelf; welke versie dat precies is, maakt me niet uit. Bij de Zelda-reeks is dat niet anders, maar dat is de enige gameserie waarvoor ik een uitzondering maak.
Toen ik mijn dubbele games aan het uitzoeken was, heb ik meteen bij systemen zoals de GameCube, Wii, Wii U, Switch, PlayStation 3 en PlayStation 4 gekeken welke ik nog moet spelen, welke ik nog eens wíl spelen en welke weg mochten. Tevens heb ik gekeken welke games ik al digitaal bezat en dus niet per se fysiek hoefde te hebben. Meestal had ik die digitale games bemachtigd via PlayStation Plus of het vroegere Games with Gold, maar ook een hele lading via de wekelijkse Epic Games Store. Ook hier zijn dus flink wat games weggegaan. Van die opbrengst heb ik weer wat games kunnen kopen die ik nog graag wilde hebben, én ik heb een Nintendo Switch 2 gekocht, zodat ik eindelijk “Hyrule Warriors: Age of Imprisonment” kon spelen.
Nu heb ik de reden verteld waarom ik mijn spullen heb verkocht, maar ik heb nog niet verteld met welke systemen ik definitief ben gestopt. Misschien kun je een deel al raden, maar een deel waarschijnlijk ook niet. Wat ik wel alvast wil zeggen, is dat elk systeem wel iets heeft, ook de systemen die ik in het verleden heb gehad. Dat ik bepaalde consoles nu heb verkocht, is niet omdat ik ze niet leuk vond, maar omdat ze voor mij geen jeugdsentiment waren. Daardoor voelden ze te oud aan en bovendien had ik ze al jaren niet meer gebruikt.
Laat ik beginnen met de vorige generatie: de Xbox One X en de PlayStation 4 Pro. Deze consoles stonden letterlijk alleen nog maar in de kast stof te vangen, want ik had ze niet per se nodig om mijn Xbox One- of PlayStation 4-games te kunnen spelen. De opvolgers zijn immers backwards compatible met die generaties. Omdat het speciale edities waren, de Xbox One X Cyberpunk Edition en de PlayStation 4 Pro Death Stranding Edition, kon ik hier andere verzamelaars blij mee maken die hun collectie nog niet compleet hadden.
In totaal zijn er acht systemen weggegaan, inclusief de twee die ik net noemde. Bij de overige zes zijn niet alleen de consoles verkocht, maar ook alle bijbehorende games. De minst grote verrassing zijn de Xbox Classic en de Xbox 360. De reden daarvoor heb ik in mijn vorige blog al uitgelegd. De andere vier systemen waren de Philips CD-i, de PlayStation 1, de PlayStation 2 en de PSP (PlayStation Portable).
Nu zijn PlayStation-consoles altijd erg populair geweest, dus je vraagt je misschien af: waarom deze? Het antwoord is simpel: het waren voor mij geen ‘jeugdsentiment-machines’. Ik ben opgegroeid met Nintendo en pas vanaf de Wii-periode overgestapt naar de Xbox 360 en de PlayStation 3. Destijds was de PlayStation 3 mijn favoriete console. Hoewel ik vroeger bij vrienden thuis wel op de PlayStation 1 en 2 heb gespeeld, heb ik deze systemen zelf pas gekocht nadat de PlayStation 3 al lang en breed uit was.
De PlayStation Portable was ook zeker geen verkeerde handheld; ik heb er veel plezier van gehad. Echter, ik ben iemand die 99% van de tijd op de tv speelt, simpelweg omdat ik dat fijner vind. Daarnaast had mijn PlayStation Portable de nodige aandacht en onderhoud nodig. Ik had mijn model tweedehands gekocht en merkte op een gegeven moment dat de sluiting van de disc-drive niet meer 100% sloot. Ook de accu begon op te zwellen en moest dus vervangen worden. Omdat ik de PSP buiten mijn kwartaalonderhoud verder niet meer gebruikte, besloot ik deze ook weg te doen. Met kwartaalonderhoud bedoel ik dat ik elke drie maanden alle systemen even aanzet om de accu’s te ontladen en weer bij te laden.
Ten slotte is er nog de Philips CD-i. Deze werkte helaas niet meer naar behoren en had flink wat onderhoud nodig. Daarnaast had ik dit systeem alleen nog in de verzameling voor slechts vier games. Misschien kun je ze wel raden: dat waren de drie Zelda-games en Hotel Mario. Alle vier zijn dit Nintendo-titels op een niet-Nintendo-console, die ook nog eens niet door Nintendo zelf gemaakt waren. Uiteindelijk heb ik besloten om ook de CD-i weg te doen, al heb ik de drie Zelda-games voorlopig nog gehouden.
Ik kan ze nu weliswaar niet meer spelen, maar ik wilde ze gewoon nog in de verzameling houden. Aangezien deze games niet van Nintendo zelf zijn en losstaan van de Zelda-serie in het algemeen, gaan ze uiteindelijk ook nog een keer in de verkoop, al weet ik nog niet precies wanneer.
Dit is het verhaal van welke consoles ik heb weggedaan en waarom. Als je me nu vraagt: “Was dit het?”, dan kan ik nu al zeggen: ik denk het niet. Ik heb mijn oude Nintendo-retroconsoles en handhelds nog niet gecontroleerd op games die misschien nog weg kunnen. Dat is niet iets wat me nu in de weg ligt, maar ik wil het op een later moment wel een keer nakijken. Ook heb ik bijvoorbeeld nog de PlayStation Vita, die ik al jaren niet meer heb aangeraakt. Er zijn nog wat spellen die ik op dat systeem zou willen spelen, maar de kans is aanwezig dat ook deze handheld uiteindelijk weggaat. Daarover kan ik nu echter nog geen definitieve uitspraak doen.
Dit is in een notendop het verhaal waarom ik een groot deel van mijn verzameling heb verkocht. Hopelijk vonden jullie deze blog leuk om te lezen; ik vond het in ieder geval fijn om dit met jullie te delen. Laat me in de reacties weten hoe jullie hierover denken, ook als iets nog niet helemaal duidelijk is!
Heb je vragen, suggesties of een leuk idee voor een volgende blog? Laat het dan zeker weten. Wil je geen blog, review of video meer missen? Volg me dan eenvoudig via mijn WhatsApp-kanaal.
Bedankt voor het lezen en tot de volgende keer!
Ik ben Gamer Linksquest, en ik ben de oprichter en mede-eigenaar van Game Logboek. In mijn vrije tijd schrijf ik graag gamereviews en blogs. Mijn persoonlijke verhalen vind je hier op Game Logboek, en mijn uitgebreide reviews plaats ik bij Tweakers.net.